در این تکنیک از بدن موجودات زنده صفحاتی سریالی تهیه و طی فرآیند مخصوص به خود پلاستینه می شود. قطر این صفحات از چند میلی متر تا چند سانتی متر می تواند متفاوت باشد. این نمونه ها برای درک فضایی اجزای ساختمانی قسمت هایی از بدن (مانند سر یا مغز) که یادگیری آن به دلیل در دسترس نبودن بسیار مشکل است، استفاده می شود. همچنین ارتباط بین عناصر تشریحی که در نمای سه بعدی به آسانی درک نمی شود در نمونه های سریالی این مدل ها آموزش داده می شود.

این مدل ها بیشترین کاربرد را در آموزش رشته هایی نظیر رادیولوژی و جراحی اعصاب دارند.

مراحل تولید این مدل ها با مدل های سه بعدی در مراحلی مانند ثبوت مشترک ولی در مراحلی مانند آبگیری و اشباع متفاوت می باشد.

در این روش یک پلیمر به داخل عروق یا اعضایی مانند راه های تنفس، جفت و … تزریق شده سپس طی فرآیند پلاستینیشن این پلیمر داخل این اعضا کیور می شود. پس از کیور شدن پلیمر بافت های اضافه توسط ماده حلال برداشته می شود. در نهایت آنچه که مشاهده می شود قالبی از عروق خونی یا سایر اعضا می باشد که پیچیدگی ها و شاخه های متعدد و ریز آن ها را قابل مشاهده می نماید. مانند نمایش عروق مغزی یا نمایش راه های هوایی در ریه که بسیار شگفت انگیز و برای تماشاگران جذاب می باشد. از این مدل ها به جز موارد آموزشی می توان در نمایشگاه های علوم زیستی استفاده نمود.

این روش با روش های دیگر پلاستینیشن در جزئیات متفاوت می باشد. اما می تواند به صورت ترکیبی در مدل های سه بعدی مورد استفاده قرار گیرد.